Το όνομα του νησιού προέρχεται, σύμφωνα με την εγκυρότερη εκδοχή, από τον στρατηγό Άνδρο από την Κρήτη, μυθικό οικιστή της μινωικής περιόδου. Το νησί έρχεται στο προσκήνιο της ιστορίας κατά την Γεωμετρική Περίοδο (9ος-7ος π.Χ. αιώνας) όπως μαρτυρούν ίχνη οικισμού που σώζονται στην Ζαγορά, στη ΝΔ ακτή του νησιού κοντά στο Ζαγανιάρι.

Κατά τη διάρκεια της κλασσικής εποχής, πρωτεύουσα της Άνδρου ήταν η Παλαιόπολη. Η ευημερία της περιόδου αυτής φαίνεται από την πλούσια νομισματοκοπία. Το Αρχαιολογικό Μουσείο της Χώρας φιλοξενεί σχετικά ευρήματα καθώς και τον Ερμή της Άνδρου.

Η Άνδρος, όπως και τα άλλα νησιά του Αιγαίου, βρέθηκε διαδοχικά υπό την κατοχή των Ρωμαίων, των Φράγκων και των Οθωμανών. Από τον 11ο μ.Χ. αιώνα χρονολογούνται οι βυζαντινού ρυθμού εκκλησίες, όπως ο Ταξιάρχης στα Υψηλού, στην Μελίδα και στη Μεσσαριά και η κοίμηση της Θεοτόκου στο Μεσσαθούρι. Το 14ο αιώνα ιδρύθηκε στο μοναστήρι της Αγίας (Ζωοδόχος Πηγή) κοντά στο Μπατσί, ενώ η μονή του Αγίου Νικολάου θεμελιώθηκε το 1560 και ανακατασκευάστηκε το 18ο αιώνα. Η μονή Παναχράντου, η οποία βρίσκεται ψηλά στις βόρειες πλαγιές του όρους «Γερακώνες», ιδρύθηκε στα μέσα του 17ου αιώνα, υπάρχουν όμως γραφές που μαρτυρούν ότι η ίδρυσή της έγινε πολύ νωρίτερα, γύρω στον 9ο αιώνα. Εδώ θα απολαύσετε την εντυπωσιακή θέα προς τη Χώρα. Στην Αγία Τριάδα στο Κόρθι στεγαζόταν από το 1813 το πρώτο προεπαναστατικό σχολείο της Άνδρου, που ιδρύθηκε από το Σαμουήλ Πλασίμη, το οποίο φιλοξενούσε τους δασκάλους καθώς και σημαντική βιβλιοθήκη.

Στις 10 Μαΐου 1821 ο Θεόφιλος Καΐρης ύψωσε το λάβαρο της επανάστασης και έτσι σηματοδοτείται η νεότερη ιστορία του νησιού κατά την οποία η Άνδρος βρέθηκε στον κολοφώνα της οικονομικής της ευημερίας, χάρη στην ισχυρή ναυτιλία της. Αξίζει εδώ να σημειωθεί ότι ο Ανδριώτης Δημήτριος Μωραΐτης εγκαινίασε τη γραμμή Ελλάδας Βορείου Αμερικής στις αρχές του 20ου αιώνα.